Çox üşüdür yaz küləyi,
Gülüşlər susur yarıda.
Ələyir fələk ələyi,
Köçür cavan da, qarı da..
Qış kimi keçirik yazı,
Bitmək bilmir ağrı, sızı,
Zalım geyir al-qırmızı,
Məzlum soluxur sarıda..
İnsan yerə həvəsləyir..
Özün axtarır, səsləyir.
Əkir, böyüdür, bəsləyir,
Qismət olmayır barı da.
Qəlbdən qeyri yer oymuruq,
Qəmi çəkməkdən doymuruq.
O bizik, heç nə duymuruq,
Qulaq var dəlir darı da…
Utanırıq söyləməyə,
Sual vermək olmaz, deyə..
Dərdi göndərir bəndəyə,
Dərmanı qalır Tanrıda.
Müəllif: Adilə Nəzər
Mənbə: Azərbaycan.media